ben mutluluğu kendimden örnek vererek anlatayım tatlışım:benim kendi evim yok kiradayım,yatım katım da yok yaşım da ilerliyor olgun yaştayım artık ama bunlar mutsuz olmam için bir sebep değil.aşık olmasamda sevdiğim bir eşim var,iki tane benim için dünya güzeli sağlıklı kızım var ,maddi sıkıntı çeksemde çok şükür eşimin bi işi var. aslında çok zor çocukluk ve gençlik dönemi geçirdim ben tabii bunları yazmıycam şimdi,sanırım bu yüzden yaşıtlarımdan önce olgunlaştım ve küçük şeylerden mutlu olmayı öğrendim ,hayat mutsuzluklarla geçip gidecekti yoksa,bizi beklemiyor çünkü yaşam,zorluklara katlanmadan mutluluğa ulaşamıyorsun ,ulaşsan da bu gerçek anlmda bir mutluluk olmuyor.bazen çok bunaldığım zamanlar da oluyor ,dibe vurduğum anlar.işte o zaman bunların geçici olduğunu kendime söylüyorum ve herzaman beterin beteri olduğunu,inanç da çok önemli bu konuda .sevdiklerim yanımda çok şükür dediğim zamanlar benim en mutlu zamanlarım.birde küçük şeylerden mutlu ediyorum kendimi ,kahvemi alıp pc başına geçip siteyi dolaşmak bile beni mutlu ediyor,gazete okumak sevdiğim kişilere yemekler yapmak da beni mutlu eden şeyler. son olarak :ben herşeye rağmen mutluyum yaşadığım için.netten bulduğum resmi ve şiiri de paylaşmak istedim:

MUTLULUĞUN RESMİ



Bugün; bütün ağaçlar yüreğimdeydi.
Bütün çiçekler gözlerimde.
Güneş ışıklarını dudaklarıma kondurmuştu.
Neydi kanımı kaynatan bu güzelliğin adı?
Mutluluk muydu?

Bugün
Ne varsa hüzünden yana
denize fırlattım az önce.
Sanki beklermiş gibi hepsini
hop hop hoplatıverdi dalgalarında.
En güzel maviliğiyle oynaşıp durdu.
"Bak" dedi "fırlattığın hüzünlerine...
İşte; onların bendeki hükmü sadece bu!"

Sonra şakalaşırcasına
bir kaç tuzlu damlasını
sıçratıverdi yüzüme.
Gülümsedim mahcup mahcup
onun bu neşesine...
Duruldu.
Bir deniz yıldızı bıraktı avuçlarıma.
Yoksa mutluluk bu muydu?

Herkes kalabalıkken
içimdeki yalnızlığı
alıp gidiverdi sihirbaz martılar!
Bir de arkasından o bildik
şen kahkahalı bağırışmalar!
Hiç bu kadar güzelini görmemiştim.
Beyazmış meğerse
beni onlarla bütünleştiren mucize!
Kanat çırpa çırpa
yüreğimdeki isyanları uçurdular...
Yaşamaktan aldığım tad; işte buydu!
Yoksa mutluluk bu muydu?

"Sen mutluluğun resmini
çizebilir misin Abidin?"
Evet... Adım İNSAN...
Ya tabii ki çizerim!

Az önce;
ağaç oldum
çiçek oldum
güneş oldum
deniz oldum
martı oldum
ölümsüzleştim...

Meğerse hep
yanıbaşımdaymış
bu güzel resim!
Ben çizdim. Adı umudum'du!
Yoksa tüm umutlarım
beni hiç terketmeyen
mutluluğum muydu?

* * *

Mutluluk
hepimize sadece
kendi çizdiğimiz resimler
ve uzaklıklar kadar
yakındır!
   

Geç Kalmış Bir Mutluluk Olmaz Hayata
Bir Anlık Mutluluk Olsa Bile Yaşmaya Deger
Çünkü Mutluluk
Hüzün Vede Hasret Gibi Sonsuz Bir Duygu Değildir
Anlık Vede Kısa Sürelerin
Duygularıdır Acılara Vede Yalnızlıga
Dayanma Umududur...
O Mutluluklar Olmasa Eger
Şuan Mezar Taşımı Okur Olurdun
Sana Olan Duygularım Yerine
Sen İçimde Yaşayan Tek Özlem
Tek Acım
Tek Umudumsun ...

mutluluk küçük şeylere takılmadan hayatı yaşamakdır 
ve insanları sevmekle başlar 

amin canım,allah hepimize can sağlığı versin 

tatlım çok güzel yapmışsın süper olmuş